Trainer Céderic De Vuser (U17): “Spelers moeten zélf nadenken”

02.01.2018

Het kerstreces is in voetballand – en niet alleen daar trouwens – een periode van bezinning, overpeinzingen, het laten opborrelen van nieuwe ideeën en het smeden van plannen die er moeten voor zorgen dat datgene wat in het verleden fout is gelopen, wordt weggegomd zodat op een propere lei kan worden gestart.

Maar… bij KRC Gent – en meer in het bijzonder bij de teams van de bovenbouw – wankelt deze stelling enigszins. Want vanaf U 14 tot en met U 19 bezetten alle ploegen de eerste of tweede plaats in het klassement. Reden genoeg om elke leeftijdsgroep onder de loep te nemen en te peilen naar de achtergronden van het succes tijdens het eerste deel van de competitie. Dat wordt gedaan aan de hand van een dubbelgesprek met enerzijds de trainer en anderzijds de aanvoerder van elke ploeg. U 17 behaalde, onder leiding van Céderic De Vuser en gestuwd door onder meer skipper Thomas Platteau, een tweede plaats. Al was niet dat het meest opmerkelijke feit in het eerste deel van de competitie.

“Is het mogelijk het artikel eerst eens na te lezen vooraleer het op de website verschijnt”, vraagt trainer Céderic aan het eind van het gesprek. Een houding die hem helemaal typeert, zowel beroepsmatig als vanuit sportief oogpunt. Als ingenieur bouwkunde kan hij het zich niet veroorloven een misrekening van ook maar één millimeter te maken én als trainer van U 17 is hij zo minutieus met zijn vak bezig dat hij ook in de “randzaken” niets aan het toeval wil overlaten. Want voetbal is voor hem méér dan zomaar een tijdverdrijf en zeker als het wordt vertaald naar de leeftijdsgroep die hij onder zijn hoede heeft.

“Het is de laatste stap naar het echte volwassen-voetbal. Daarom voel ik het als mijn plicht om – voortbouwend op het werk dat mijn collega’s voordien hebben gedaan – de jongens nog beter te maken. Zonder uiteraard het speltechnische te verwaarlozen – op dat vlak hebben ze echter al een ruime bagage – wil ik hen vooral tactisch verschillende varianten aanbieden. De jeugdopleiding op Racing gaat uit van een 1 – 4 – 3 – 3 systeem, al of niet met aanvallende driehoek in het middenveld. Welnu, het eerste deel van het seizoen hebben wij voornamelijk met drie verdedigers gespeeld. Soms zelfs met twee zoals op Olsa Brakel, toch de kampioen in onze reeks. De ene keer hebben we met vier middenvelders en drie aanvallers aangetreden, een volgende keer stond een formatie met vijf middenvelders en twee spitsen op het veld. Ik kan na vijf maanden hard en intensief werken maar één conclusie trekken: een welgemeende proficiat aan alle jongens dat ze die systemen zo snel hebben opgepikt.”

Dat laatste is geen evidentie want het vergt van alle spelers én een groot inlevingsvermogen én een enorme flexibiliteit. Om nog maar te zwijgen van de voetbalwijsheid die je aan de dag moet leggen bij positiewissels, taakovername en defensieve en offensieve opdrachten. “Weet je wat opmerkelijk was”, zegt Céderic met onverholen trots. “Dat alle tegenstanders – Olsa Brakel incluis – zich steeds hebben aangepast aan ons. Ik verwijs misschien vaak naar Brakel - ook daar is een opleidingskader uitgetekend waarin ploegen collectief én spelers individueel uitstekend gedijen – maar dat is voor mij zowat de maatstaf. Mijn U 17-team gaat uit van dominant voetbal, in alle omstandigheden. Welnu, Olsa posteerde in onze onderlinge duels altijd een laag blok. Voor mij een teken van respect tegenover mijn ploeg. Dat we daar een oplawaai kregen (5-0 nederlaag in een wedstrijd die besliste over de titel, red.) heeft mij of mijn spelers niet aan het twijfelen gebracht. We blijven verder gaan op de ingeslagen weg; ook na de winterstop.”

Dat het mislopen van het periodekampioenschap voor enige teleurstelling zorgde binnen de U 17-groep is niet meer dan logisch. Maar ook dat typeert Céderic De Vuser: hij kijkt verder dan kortstondig succes. “De tweede seizoenhelft wordt sowieso nog zwaarder. Ik verwacht dat het gros van onze tegenstanders het initiatief opnieuw aan Racing zal overlaten maar ik hoop ook dat mijn spelers nog meer progressie zullen maken. Ze moeten zélf nadenken over oplossingen; in eerste instantie op het veld maar als dat niet altijd lukt moeten ze tijdens video-analyses leren zien en bespreken wat fout liep en hoe het beter kan. Of ze dat alléén moeten doen? Natuurlijk niet, want dan zou ik in mijn functie als trainer tekort schieten. Het is mijn taak hen te begeleiden en bij te sturen waar en wanneer dat nodig is.”

Met als uiteindelijke doel de echte talenten te laten doorstromen naar de A-kern van Racing of zelfs nog een stap hogerop te laten zetten. “Wat ik nu zeg klinkt hard maar je kan er niet omheen: hou ouder je als speler wordt, hoe intensiever het selecteren. Het kaf wordt mettertijd van het koren gescheiden. Van deze groep zijn er nu al jongens van wie ik vermoed dat ze over enkele jaren probleemloos de overstap naar de beloften kunnen maken. Maar dan ben je er nog niet want om écht te worden opgenomen in de hoofdmacht van een club in eerste of tweede amateurklasse moet je aan veel voorwaarden voldoen: technisch, tactisch, fysiek…”

Deze week begint alweer de voorbereiding op de tweede seizoenhelft. Iets waar Céderic reikhalzend naar uitkijkt. “We hebben tijdens de winterstop de basis gelegd voor een goeie terugronde. De sfeer binnen de ploeg was de voorbije vijf maanden al uitstekend en met alle zaken die we hebben gedaan de laatste veertien dagen van 2017 moeten de vriendschapsbanden nog nauwer zijn aangehaald. We zijn gaan bowlen, we hebben een film meegepikt, we zijn pizza gaan eten, we hebben een stagedag ingelast. Met andere woorden: inspanning en ontspanning zijn hand-in-hand gegaan. Daar moeten we straks de vruchten van plukken.”

Zijn innovaties in de bedrijfswereld schering en inslag – en dus ook in de sector waarin Céderic actief is – dan spant hij zich, samen met trainer Wesley De Potter van U 16,  bij Racing eveneens voor de kar om vernieuwende projecten mee te trekken. Vorig seizoen werd na Nieuwjaar gestart met een selectiegroep U 16 / U 17 – een verzameling spelers van beide leeftijdsgroepen – en ook straks (dinsdag 9 januari om 20u00) speelt zo’n ploeg een eerste vriendschappelijke wedstrijd tegen AA Gent. “Dat zo’n selectiegroep zijn nut heeft, staat buiten kijf”, zegt Céderic. “Het geeft dié jongens - waarvan wij als trainers én de technische staf van de jeugdopleiding denken dat ze op termijn deel kunnen uitmaken van belofte- en/of A-kern van Racing - de kans zich te meten met leeftijdsgenoten uit eliteteams. Vorig seizoen is dat uitstekend verlopen en dan heb ik het niet alleen over de pure resultaten. Voetbalmatig waren we minstens de gelijke van ploegen als Lokeren en Roeselare. Dit seizoen zijn al duels geprogrammeerd – naast AA Gent – tegen onder meer Zulte-Waregem en opnieuw Lokeren. Dergelijke wedstrijden geven ons een uitstekend beeld van de kwaliteiten van onze spelers.”

“Onder druk moeten we rustig blijven”

                                                        Thomas Platteau, aanvoerder U 17

Sinds hij vanaf U 14 opnieuw bij KRC Gent is – na eerder twee jaar de kleuren van Cercle Brugge te hebben verdedigd – weet Thomas Platteau perfect wat hij met zijn voetbalcarrière aan wil. Als student Economie – Moderne Talen aan het Sint-Lievenscollege in Gent beseft hij terdege dat een loopbaan in hogere afdelingen – lees: een profclub - niet uitgesloten is maar weliswaar heel klein. “Ambities hebben is leuk maar je mag de realiteit niet uit het oog verliezen. Ik wil nu vooral slagen bij Racing maar als ook dat niet lukt, zoek ik wel een andere leuke club waar voetbal met studies en/of werk perfect te combineren is. (lachend) Maar die keuze bezorgt me voorlopig nog geen hoofdbrekens. Wat ik vooral wil, is goed presteren met U 17. We zijn een echte vriendenploeg die het op en naast het terrein uitstekend met elkaar kan vinden. Niet onlogisch want doorheen de jaren is de groep vrijwel dezelfde gebleven. En de jongens die er toch zijn bij gekomen, zijn meteen geïntegreerd.”

Volwassen taal van een jonge kerel die zowel als spreekbuis van de ploeg alsook als het verlengstuk van trainer Céderic De Vuser geldt. “Opgelet, ook dat is een taak die over meerdere spelers wordt verdeeld hoor. Wout De Vleeschouwer bijvoorbeeld dwingt enorm veel respect af door zijn prestaties op het veld, Elian Colpaert en Emiel Haerens zijn dan weer natuurlijke leidersfiguren en ikzelf heb mijn rol als kapitein… Deze groep is er dan ook op gebrand om het tweede competitieluik wél als eerste af te sluiten. Maar dan moeten we wel nog enkele minpuntjes wegwerken. Eén daarvan is rustig blijven als we onder druk staan en zorgen dat we geen vermijdbare doelpunten slikken. Een ander situeert zich meer op individueel vlak: nog meer schaven aan de tekortkomingen die tijdens de evaluatiegesprekken naar voor zijn gekomen. Als iedereen enkele procentjes kan verbeteren, moeten we als collectief daar beter en sterker uitkomen.”

Ondanks het feit dat ook voor Thomas de omschakeling van een viermans- naar een driemansdefensie een nieuwigheid was, heeft hij niets dan woorden van lof voor het tactische concept van U 17. “Het uitgangspunt is zo aanvallend mogelijk spelen met verzorgd voetbal zonder daarbij de verdedigende opdrachten uit het oog te verliezen. Het is even aanpassen geweest – voor iedereen – maar tijdens de trainingen is er serieus aan gewerkt.  En dat we fouten maakten, ook nog in het begin van de competitie, was niet meer dan normaal. Maar het systeem is er ingeslepen en het heeft gerendeerd; met een tweede plaats als – voor mij persoonlijk toch – uitstekend resultaat. Dé uitdaging die wij  nu hebben is even eenvoudig als moeilijk: straks beter doen.”