Flashback .. het seizoen in een notendop

13.05.2017

KRC Gent trekt al enkele jaren de kaart van de jeugd. In een groeiproces als ploeg dient daar dus zeker rekening mee gehouden worden. Nu het seizoen er op zit, kan eens terug geblikt worden. Heel wat nieuwkomers, een nieuw competitie-format en een nieuwe coach .. heel wat onzekerheden en groeimarge dus.  Wat was er goed? Wat is er voor verbetering vatbaar? Wat is het globale gevoel van het seizoen? Kort samengevat : een wisselend vormpeil, met een heel sterke start, een terugval in het midden maar met zeer hoopvol en positief einde. Het was een goede leerschool voor een zeer jonge groep, die toch liet blijken dat er veel muziek in zit .. En laten we vooral het sterke einde niet vergeten.

De voorbereiding en de beker … vormpeil in stijgende lijn.

De voorbereiding was fysiek zwaar. Nieuwe hoofdcoach Van Opstaele legde er meteen duchtig de pees op. Het bleef wisselend gaan, maar wel in een gestaag stijgende lijn. Gelukkig was dit alles perfect ingecalculeerd en toen de bekercampagne startte, stonden onze jongens paraat. Een ruime zege Tegen KSC Machelen leverde meteen een stevig duel op tegen Winkel Sport in de 3e ronde. Penalty's beslisten uiteindelijk over winst en verlies .. De Ratjes trokken aan het kortste eind, maar bewezen klaar te zijn voor de competitie.

De reguliere competitie ... een vorm-drieluik.

Periode 1 .. Vliegende start: Ratjes plukken de vruchten van een sterke voorbereiding

De Ratjes schoten als een komeet uit de startblokken met een 10 op 12. Een onterechte uitschuiver thuis tegen SK Sint-Niklaas kon de troepen van trainer Van Opstaele niet deren. Met de scalp van KVK Westhoek en FC Gullegem, waar wervelend gewonnen werd met 1-4, kon in de derby tegen KFC Sparta Petegem gestreden worden voor de leidersplaats. De geslepen Spartanen vloerden de Ratjes, die zo de rol moesten lossen en uiteindelijk met 16 punten, het eerste periode kampioenschap op 6e plek, afsloten.

Periode 2 .. Terugval: mede door een hoge blessure- en kaartenlast

Periode 2 werd ingezet met klinkende zeges tegen KSK Halle (3-0), KSCT Menen (1-4) en KSV Bornem (3-1). Een stunt leek ook in de maak op het veld van Winkel Sport toen de Ratjes in blessuretijd de gelijkmaker netten. Maar het venijn zat nog dieper in blessuretijd toen Winkel Sport vanaf de aftrap meteen tegen scoorde en de Ratjes zo toch een mentale tik verkocht. Die liet zich voelen op het einde van de heenronde, waarin enkele spelers uit vorm raakten. Het niveau verschil thuis / uit speelde onze jongens terug parten. De ploeg snakte met 2 pijnlijke nederlagen echt naar de winterstop. Daarin werd hard gewerkt. Gelukkig keerden enkele geblesseerden terug, maar de kaartenlast bleef zijn tol eisen. Een hoopvolle start met een punt tegen KFC Izegem en een nipte nederlaag op leider R Knokke FC (3-2), toonden de veerkracht bij de Ratjes. Maar toen SC Eendracht Aalst op bezoek kwam, merkte je duidelijk het verschil tussen een ploeg IN vorm en een ploeg op zoek NAAR de vorm. De Ratjes gingen kansloos onderuit tegen de Ajuinen. Periode 2 werd afgesloten met een scoreloze draw op het veld van SK Sint-Niklaas. Met slechts 11 puntjes in die 2e periode, waren de Ratten ook afgezakt naar een 8e plek in het klassement. Mede door een hoge kaarten- en blessurelast, was het ook week na week puzzelen voor onze technische staf. En dat kwam automatismen en vertrouwen niet ten goede.

Periode 3 .. Veerkracht: de jongeren profileren zich.

Rond Nieuwjaar had niemand nog gedacht dat de Ratjes met de kelder van het klassement in aanraking zouden komen. Het ging te vlot in 2016, maar het uitblijven van de eerste zege in 2017 zorgde voor de nodige nervositeit bij de supporters, bestuurders, staf en spelers. We bleven ook in de klappen delen met enkele zware blessures en langdurige schorsingen, waardoor het uiterste gevergd werd van de jonge groep. De Ratjes pakten op de valreep thuis een punt tegen FC Gullegem, maar liepen een kater op tegen het KVK Westhoek van Elimane Coulibaly. Een verdiende ruime zege op het veld van de 2e uit de stand en rivaal KFC Sparta Petegem zorgde voor opluchting. Eén week later werd de Ratjes een zekere zege ontnomen tegen K Olsa Brakel na een ultra-lichte penalty. Een puntje hielp de ploeg niet vooruit. Op Torhout speelden de Ratjes geen slechte match, maar een vroege achterstand en een twijfelende leiding (uitsluiting, penalty, niet gefloten, buitenspel goals tegenstander, ..) zadelden de Ratjes op met een 4-1 pandoering. Toch werd daar de klik gemaakt in de groep. De ploeg leek de bevrijdende zege binnen te halen tegen KSCT Menen, maar toen sloeg voor de bezoekende doelman Degruyter het noodlot toe. De match diende herspeeld te worden. Door het ontbreken van heel wat spelers (blessures, schorsingen) moest er noodgedwongen een beroep gedaan worden op de youngsters. Na een puntendeling op Halle, thuis tegen Winkel Sport, kwam uiteindelijk de verlossende zege er tegen KSCT Menen (3-1). Een overwinning die bij de Ratjes alle twijfels weg nam. Onze youngsters Mendoza, Berghmans, Caryn, Michiels, Wymeels, Hautekiet, .. grepen alle kansen die ze kregen en speelden alsof hun leven er van af hing. Samen met de ervaren mannen kregen ze het schip in de veilige haven. Niet krampachtig, neen .. met goed voetbal, strijdlust, overgave .. en vooral met veel spelvreugde. Het leverde een schitterende 8 op 12 in de laatste 4 duels, een resultaat waar weinigen rekening mee gehouden hadden, maar die totaal de verdienste is van deze groep! Periode 3 was niet echt een succes op puntenvlak, maar wel op het aantal ongeslagen matchen (8 van de 10).

De stats ... cijfermateriaal voor de analisten.

  • Positie: 8e plek
  • Punten: 41 punten (ofte 1.36 punten per match)
  • Record: 11 zeges, 8 draws en 11 nederlagen
  • Cleansheets: 6x
  • Doelpunten voor: 46 (1.53 per match)
  • Doelpunten tegen: 43 (1.43 per match)
  • Owngoals voor: 1 (Eendracht Aalst uit)
  • Owngoals tegen: 1 (Van de Geuchte tegen Winkel Sport)
  • Gele kaarten: 46 (1.53 per match)
  • Rode Kaarten: 3
  • Topschutter: Niels Elewaut (15)
  • Assistenkoning: Michiel De Bruycker (11)

Trainer Van Opstaele maakte dit seizoen gebruik van 26 spelers. Enkel Tibo De Boever en Jeremi Kisuesue Madiela kwamen, als doelmannen, niet in actie. De constante over het hele seizoen was zonder twijfel doelman Jordy Maes. Hij kreeg dan ook terecht de speler van het jaar trofee van de supportersclub De Stroppen. Kapitein Joos was een juiste runner-up en topschutter Elewaut nam het bronzen schavotje in.

De meeste speelminuten waren voor onze doelman Jordy Maes (2773). Inderdaad meer dan 2700 minuten, want de stopgezette match tegen KSCT Menen telt ook mee voor 73 wedstrijdminuten. Kapitein Joos is een verdienstelijke 2e met 2683 speelminuten. Topschutter Niels Elewaut stond 2422 minuten op het veld. Nog 3 andere spelers overschreden vlot de kaap van 2000 minuten: Sam Blancke (2316), Michiel De Bruycker (2165) en Raf Leemans (2033). Gauthier Van de Geuchte (1989), Guus Vandekerckhove (1987) en Mathieu Welvaert (1943) eindigen heel dicht op een zucht van de 2000 minuten. Volgende jongens verzamelden meer dan 1000 speelminuten: Notteboom (1717), Benhmadouch (1567), Diallo (1509) en Ly (1350). Deschacht (990) en Mendoza (953) komen dicht bij de 1000 minuten. De resterende namen: Lapage (683), Caryn (380), Remue (280), Berghmans (217), Deceuninck (166), Michiels (157), Wymeels (62), Van Wassenhove (26), Hautekiet (18) en Thiriaux (7).

Eindronde ... de kers op de taart.

De club onderstreepte dit seizoen haar ambitie door het indienen van een licentiedossier voor een plekje in de hoogste Amateurklasse. De licentie werd met vlag en wimpel gehaald en sportief waren er ook geen belemmeringen voor de groep. Er kon dus deelgenomen worden aan de eindronde, waarin de Ratjes in de eerste ronde vrijgeloot werden. Nadien volgde een mooie affiche: een uitmatch op promotiefavoriet Eendracht Aalst. De jonge Ratjes speelden een heel sterke partij en moesten slechts met het kleinste verschil de duimen leggen. Het was bijzonder knap hoe de ploeg complexloos voetbalde. Daarnaast was het voor een grote opkomst een heel mooie ervaring voor deze groep. De perfecte afsluiter van het seizoen.

Conclusie ..

Mede door de mooie eindspurt in de competitie en de sterke eindronde match, kunnen we met een positief gevoel dit seizoen uitwuiven. En dat is een opsteker, want in de wintermaanden zag het er minder goed uit. De groep toonde karakter en vechtlust en bezorgde zichzelf en de supporters een mooie afsluiter, ondanks een resem afwezigen door blessures, schorsingen en extra-sportieve redenen. De blessurelast was dit seizoen groot .. te groot om goed te zijn. Hopelijk herstelt iedereen goed.

We wuiven ook vele spelers uit, die andere oorden opzoeken. We bedanken hen voor de voorbije jaren en wensen hen veel succes toe.

Tot slot. We staan op een kantelpunt. Back to the grass roots !!! Het PGB-stadion krijgt namelijk terug een natuurgrasveld, volledig volgens de normen voor de 1e Amateurliga. Volgend seizoen willen we dus een rol van betekenis gaan spelen ...