Eindstand SK Pepingen-Halle - K. Racing Club Gent (15.04.2018)

Datum:
15.04.2018
Matchtype:
Competitie

De Ratjes lieten na om het seizoen wat kleur te geven en gingen eigenlijk met de billen bloot bij het tegen degradatie-strijdende SK Pepingen-Halle. Voor de Brabanders was de opdracht duidelijk. Nadat concurrent Torhout 1992 KM op zaterdagavond reeds de 3 punten pakte, moest er gewonnen worden om de kansen gaaf te houden. Voor de Ratjes stond er geen sikkepit meer op het spel. Er kon wat geëxperimenteerd worden. Zo debuteerde De Schampheleere in doel en zat Welvaert ook voor het eerst terug in de wedstrijdkern na een jaar lang blessureleed. Het eerst doelgevaar kwam van de wederoptredende Elewaut die al meteen zijn verdediger een geel karton ontlokte. De vrije trap van Muñoz-Herrera werd niet zonder moeite gekeerd. Bij de eerste kans van de thuisploeg knalde Wagner het leer in de kruising (5'). Het liep stroef bij de Ratjes, die wel balbezit hadden maar weinig klaar speelden. Nadat Waeghe de doelman op de proef gesteld had, verslikte Racing goalie De Schampheleere zich ei zo, maar er kwam geen doelpunt uit. Vlak voor rust kwam de thuisploeg met 10 te staan en Muñoz-Herrera krulde de vrije trap heerlijk in de kruising (1-1). Wie dacht dat na de pauze onze jongens de match snel zouden beslissen, kwam bedrogen uit. De 10 moedige Brabanders gingen vrank en vrij hun kans. Morais De Almeida en Ngadrira kregen opgelegde mogelijkheden om hun ploeg opnieuw op voorsprong te zetten, maar De Schampheleere toonde zijn talent! Net op het moment dat de Ratjes vloeiende acties lieten optekenen en doelman Deweerdt onder druk zetten, kreeg de thuisploeg een penalty in geschenk verpakking. Ngadrira opende het met veel plezier en zette de 2-1 op het bord. De Ratjes probeerden nog een punt uit de brand te slepen, maar het ontbrak aan finesse. Muñoz-Herrera, Elewaut en Welvaert kwamen nog in scoringspositie, maar de netten bleven strak. Ontgoochelend resultaat, wat de degradatiestrijd wel spannend houdt ...

Verslag 

SK Pepingen-Halle leek halfweg het seizoen - samen met KSV Bornem - een vogel voor de kat, maar met de komst van aanvallers Ngadrira en Morais De Almeida & met coach Meynaert knokte de fusieclub fel terug. Vooral de laatste maanden plukte de goedvoetballende ploeg de vruchten van het harde werken. Hun eindspurt bracht hen in de positie dat de barrageplek nog steeds in het vizier is en dat is een wonder te noemen. Voor de Ratjes stond er - buiten de eer en de premies - niets meer op het spel. Er kon wat geëxperimenteerd worden. Zo debuteerde De Schampheleere in doel en zat Welvaert ook voor het eerst terug in de wedstrijdkern na een jaar lang blessureleed. Anderzijds kon Van der Straeten om diverse redenen geen beroep doen op Wymeels (blessure), Luyckx (niet geselecteerd), Leemans (geschorst), Ly (niet geselecteerd), Blancke (blessure), Thiriaux (blessure), Michiels (net uit blessure), .. een hele waslijst dus. Caryn geraakte wel speelklaar, net als Van den Winckel. De bankzitters waren: Maes, Stock, Welvaert en Van der Beke.

De opdracht voor de thuisploeg was duidelijk: winnen, maar het waren de Ratjes die de beste start namen. De ruimte lag in de rug van de thuisdefensie en daar dook meteen de wederoptredende Elewaut in, nadat zijn bewaker Dailly zich verkeek op de lange bal. Die kon niets anders dan Elewaut neerhalen net buiten de rechthoek. Geel was zijn deel. De vrije trap was voor Muñoz-Herrera, die snoeihard op doel besloot en Deweerdt in 2-tijden tot een parade dwong (3'). Aan de overzijde leek een thuisaanval op een sisser uit te draaien, maar Wagner nam de bal in één tijd op de slof en zag die zowaar in de kruising verdwijnen. De Schampheleere moest machteloos toezien. Fraaie goal (5). Meteen een droomstart voor de thuisploeg (1-0) (5'). Het gaf hen duidelijk vertrouwen want 120 seconden later claimden ze terecht een strafschop na een ongelukkig contact van Seron. De ref legde echter het leer net buiten de rechthoek. De vrije trap van Wagner belandde in de muur en Ramzi poeierde de rebound huizenhoog over (7'). Daar kwamen we dus goed weg. Toch geraakten de Ratjes niet in hun spel. De lange bal leek wel een oplossing, maar de flankvoorzetten kwamen er niet echt uit omdat onze flanken tegen hun voet speelden en steeds terug moesten kappen. Ook bij de thuisploeg vielen er geen vlotte combinaties te noteren. Die speculeerden op de snelle Morais De Almeida. Maar voorlopig kwam die niet in kansrijke positie door tijdig ingrijpen van het duo Van de Geuchte en Seron. Pas na 20' kwamen de Ratjes - die het meeste balbezit hadden - nog eens de neus aan het doel steken. Na een goede combinatie kon Van de Winckel aanleggen, maar het leer ging naast (20'). Eén minuut later volgde een kopballetje, maar dat verontruste Deweerdt niet (21'). De bal bleef voor de Ratjes, die echter te traag speelden om de thuisploeg uit verband te spelen. Al was er een zee aan ruimte in de rug van de defensie. Met de rust in zicht drukten de Ratjes eindelijk het gaspedaal in. Waeghe nam in één tijd een afgeweerde voorzet op de slof en dwong Deweerdt tot een knappe redding met één hand. De corner werd door dezelfde doelman geplukt en die lanceerde meteen de tegenaanval, want een moedig Pepingen-Halle speelde zeer gedurfd en liet op een Racing corner, 3 man in het offensief hangen. Maar de achtergebleven Racingers waren baas. In de 42' nam De Schampheleere iets te veel tijd bij het uit verdedigen en werd geblokt door Morais De Almeida. Die zette voor maar Ramzi werd door 3 glijdende verdedigers afgeblokt (42'). Het venijn van deze flauwe eerste helft zat hem duidelijk in de staart. Elewaut reageerde weer alert op een lange bal van Seron, terwijl Dailly zich weer verkeek. En net als in de aanvangsminuten was er contact. Elewaut ging - randje zestien - neer en werd zo een 100% scoringskans ontnomen. De ref aarzelde niet en trok geel .. maar was dan vergeten dat Dailly al met geel geboekt stond. Consternatie alom .. maar uiteindelijk viel de euro dan toch en leek het of Dailly rood kreeg, maar het was in feite het gevolg van een 2e geel. Na de commotie mocht uiteindelijk Muñoz-Herrera zijn aanloop nemen .. en hoe! Hij krulde de bal heerlijk in de kruising en zette zo de Ratjes op een 1-1 (45'), tevens de ruststand. Op een beter moment kan je niet toeslaan.

Met een man meer hoopte de meegereisde Racing supporters dat er meteen orde op zaken kon gesteld worden. Caryn moest noodgedwongen geblesseerd in de kleedkamer blijven. Van der Beke was zijn vervanger. En onze jongens leken er zin in te hebben. Waeghe kreeg de bal op links, zocht de dribbel en ging zijn kans. Het schot werd lichtjes aangeraakt, maar Deweerdt ging goed plat (46'). Maar we werden meteen gecounterd door de thuisploeg. Van de Geuchte was ongelukkig in een één-tegen-één duel met Morais De Almeida, wiens schot via De Schampheleere voorlangs verdween (47'). De Ratjes lieten de match nu glippen. Zeker op het vlak van strijd moesten ze het onderspit delven tegen de 'gewonde' thuisploeg. Niet dat die goed voetbalden, maar er bleef dreiging zijn omdat de Ratjes heel slordig uit voetbalden, overhaast te werk gingen en daardoor veelvuldig en snel balverlies leden. Het ging er ook allemaal inspiratieloos aan toe. Pas in de 55' lieten we onze ware aard zien. Eerst volgde er een vloeiende aanval op rechts. Joos bracht perfect voor doel, maar Muñoz-Herrera werd afgeblokt. De aanval liep verder maar nu op links waar Mendoza een combinatie opzette met Waeghe en heel scherp voor doel zette. Elewaut en Muñoz-Herrera kwamen een voetlengte te kort (55'). Maar opnieuw kwam er geen vervolg. Het spel verwaterde terug en dat speelde in de kaart van Pepingen-Halle. Miceli werd afgeblokt (59'). Toen een Gentse aanval vroegtijdig strandde, lanceerde de thuisploeg een lange bal. Ngadrira verscheen alleen voor De Schampheleere. De lob ging echter ruim naast (61'). Deze verwittiging was blijkbaar niet voldoende om de Ratjes wakker te schudden, want 3 minuten later mocht Morais De Almeida solo op onze doelman af. Die bleef kalm, wachtte geduldig en redde knap de inzet van de Hallense topschutter (64'). Het gevaar bleef komen van de thuisploeg. Ngadrira worstelde zich langs onze verdedigers in de rechthoek en viseerde de korte hoek, maar daar lag De Schampheleere in de weg (65'). Van der Straeten joeg zijn troepen naar voren, want het viel hier helemaal niet op dat Pepingen-Halle met man minder speelde. In tegendeel!! De Ratjes kwamen vervolgens al voetballend opzetten en sneden vlotjes door de Hallense boter. Muñoz-Herrera leek de 1-2 binnen te buffelen, maar een verdediger stak er net op tijd zijn lichaam voor en kwam hierdoor in botsing met onze topschutter. Die kon gelukkig verder zonder erg (66'). Eén minuut later zetten Elewaut en Muñoz-Herrera een fraaie 1/2 op die Elewaut alleen voor de doelman bracht. De plaatsbal was knap, maar rakelings langs de verkeerde kant van de paal (67'). De Ratjes drukten nu door en de volgende in de rij was De Bruycker, maar hij werd in extremis geblokt (68'). Pepingen-Halle moest nu alle zeilen bijzetten en liep achter een ongrijpbare bal aan. De Ratjes combineerden rustig en zochten de vrije man. Muñoz-Herrera met de aflegger voor Van den Winckel, maar diens poging ging over doel (70'). De druk nam toe .. Even ontsnapten ze aan de omknelling en viel een lange bal zorgden ze voor ademruimte. Morais De Almeida wurmde zich in de rechthoek en ging toen gretig neer. Geen contact maar toch ging de bal op de stip tot ongeloof bij de Racingers. Zeker omdat net voordien, Muñoz-Herrera met een lichte por in de rug een kopkans ontnomen werd (72'). Ngadrira zette zich als de geschenkelfmeter en stuurde De Schampheleere de verkeerde kant op. 2-1 na 73'. De Ratjes moesten nu opnieuw vol aan de bak om de nederlaag af te wenden, maar het liep stroef. Lheureux kon nog eens dreigen met een kopballetje maar onze doelman had maar op te rapen (78'). Aan de overzijde nam Muñoz-Herrera een terugvallende bal op de slof, maar hij kon Deweerdt niet verschalken (78'). Er was wel dreiging van de Ratjes, maar power play was het allerminst. Vooral op stilliggende ballen was het bij de thuisploeg alle hens aan dek. Deweerdt was attent op een deviatie van Elewaut en redde met knappe reflex de gelijkmaker (86'). Eén minuut later kwam de ingevallen Welvaert in stelling, maar hij besloot krachtig over (87'). In de slotminuut counterde Pepingen-Halle zich naar de zekerheid, want Morais De Almeida omspeelde de uitgekomen De Schampheleere, maar mikte het leer op Mendoza die op de doellijn zijn doelman kwam bijstaan. Zo bleef er nog een waterkansje voor de Ratjes. Zeker omdat er nog 2 vrije trappen volgden. Iedereen in het offensief, maar het mocht niet baten. De nederlaag kon niet afgewend worden. Eindstand: 2-1.

Een pijnlijk nederlaag toch wel tegen 10 thuisspelers na een zwakke 2e helft waar we vergaten de match in handen te nemen, te voetballen en vooral totaal geen wil aan de dag legden om deze match te winnen. We weten dat er inderdaad niets meer op het spel staat, maar soms kan je ook voor het plezier en de supporters spelen .. en dat was duidelijk niet het geval. Anderzijds houden we de degradatiestrijd wel spannend en kunnen we scherprechter blijven spelen.

 

Volgende match

Zondag 22/04/2018 ontvangen de Ratjes voor hun laatste thuismatch van het seizoen Torhout 1992 KM. In de heenronde leden de Ratjes een 2-1 nederlaag in het Velodroom-stadion Hopelijk kunnen de Ratjes het seizoen thuis in schoonheid afsluiten. Afspraak om 15u00. Supporters op post!

Adres: PGB-stadion, Eikstraat 85A, 9041 Oostakker

 

Wedstrijdinfo

KRCG: De Schampheleere – Joos (K) – Van de Geuchte – Seron (75' Stock) – De Bruycker – Caryn (45' Van der Beke) – Mendoza – Elewaut – Waeghe – Van den Winckel (84' Welvaert) –  Muñoz-Herrera.

Invallers: Maes

Doelpunten: 1-0 SKPH (Wagner) (5'), 1-1 Muñoz-Herrera (45') en 2-1 SKPH (Ngadrira) (73') pen.

Geel: Seron

Rood: niemand

Media: