Eindstand K. Racing Club Gent - KSCT Menen (05.10.2019)

Clubs

3 - 2
Datum:
05.10.2019
Matchtype:
Competitie

De Ratjes hadden het niet onder de markt met een vinnig en sterk spelende rode lantaarn KSCT Menen. Het was eigenlijk bibberen tot aan het eindsignaal. Nochtans begon de match uitstekend want na een 2 minuten opende Elewaut knap de score en ei zo na stond het 60 tellen later 2-0. De match had toen al gespeeld kunnen zijn, maar dat was het niet. De toeschouwers kregen een up-tempo kijkstuk voorgeschoteld waarbij KSCT Menen voluit zijn kans ging en de Ratjes niet in hun spel liet komen. Doelman Frans moest attent zijn op enkele bezoekende pogingen. Leemans kon vlak voor rust de score verdubbelen, maar een stevige Menense defensie gooide zich met gevaar voor lijf en leden in de baan van het schot. Na de pauze verdubbelden de Ratjes al snel de score via een heerlijke aanval en afwerking via Vankerkhoven. Boeken toe zou je dan denken, maar de bezoekers gaven niet af en knokten zich terug in de partij en zelfs tot in de hoofden van de Ratjes na de aansluitingstreffer van Hornois. Toen de ingevallen Caryn binnen de 5 minuten de kloof weer uitdiepte tot 3-1, dacht iedereen een rustig slotkwartier in te gaan .. Maar dat was allerminst het geval. Menen ging met 5 spitsen spelen en desorganiseerde op die manier de solide Ratjes. Er kwam ook gigantisch veel ruimte, maar daar sprongen onze jongens niet goed mee om. Atieda sprong beter om met ruimte, maar kon dan weer niet afwerken. Frans eiste een hoofdrol op in het slot door 2 uitbraken eigenhandig een halt toe te roepen. In de 90’ sloot Menen via een kopbaldoelpunt op hoekschop terug bij, maar de zege kwam niet meer in gevaar, al klonk het eindsignaal toch verlossend. Oef! Hard gevochten, 90 minuten lang gestreden, maar de 3-punter werd over de streep gehaald tegen een onder-zijn-waarde-geklasseerd-staande tegenstander. Als je moeilijke matchen over de streep kan trekken, dan weet je dat het goed zit in de groep waarbij de invallers opnieuw belangrijk waren. Proficiat Ratten .. 16 op 18 en nog steeds ongeslagen!

Verslag 

KSCT Menen moest noodgedwongen een metamorfose ondergaan in het tussenseizoen. Hoofdcoach Pascal Verriest kreeg een geheel vernieuwde groep onder zijn hoede. Enkel jongens zoals Gallo en doelman Degruyter bleven de grensploeg trouw. Voor het overige een hele instroom van jonge Fransen en jeugdspelers. Hun start was niet van de poes en na een 1 op 15 snakte iedereen bij geel-zwart naar een driepunter. Scoren bleek een probleem bij de West-Vlamingen met slechts 4 treffers in 5 duels. Coach Tant kon niet rekenen op de licht geblesseerde De Langhe en Leroy, waardoor Ly en Vankerkhoven in de ploeg kwamen. Michiels viel af als 16e man. Wisselspelers waren: De Schampheleere,Caryn, Zapata en Luvovadio

Voor het eerst was het killig op een zaterdagavond, de voorbode voor de voetbalwinteravonden. De grasmat lag er piekfijn bij en werd door de dauw toch nog iets sneller … En de match begon in de hoogste versnelling want na luttele seconden stelde Atieda meteen de vuisten van doelman Frans op de proef (1’). De toon was gezet, want de Ratjes namen meteen over. Beshliaha rukte op en gaf perfect mee in de loop van Hebblinck, wiens voorzet net voorlangs ging (1’). Wat een openingsminuut. De Ratjes drongen meteen verder aan en Menen kon de bal niet in eigen rangen houden door het goede stoorwerk van de Ratjes. Beshliaha met de goede steal op de Menense helft. Hij leverde in bij Hebbelinck die klaarkijkend met een splijtende pas de vrijstaande Elewaut op links vond en die aarzelde niet om Degruyter overhaaks te grazen te nemen. Meteen 1-0 in de 2’. Wat een droomstart van de Ratjes! En het blitzoffensief bleef duren want Menen was van slag. Hebbelinck zette zich door op rechts, haalde de achterlijn maar zijn voorzet kwam iets achter Vankerkhoven die nog spectaculair met de hak de bal ove de lijn trachtte te frommelen. De bal kaprioleerde zo ongelukkig voorbij de aanstormende Elewaut die zo de kans op de gemakkelijkste treffer van het seizoen voor zijn neus voorbij zag gaan (4’). Menen liet zich niet doen en zette ook de jongens in balbezit onder druk. Ly leed balverlies op het middenveld, waarna Gallo een hoekschop afdwong. Op die corner kreeg Huysentruyt te veel ruimte, maar hij devieerde tegen de buitenkant van de paal. Een 2e verwittiging van de bezoekers die niet van plan waren het hier bij te laten. Menen bleef snel omschakelen. De Ratjes waren iets minder scherp in die fase en moesten kleine foutjes maken om de bezoekers af te houde. Op vrije trap kopte Hornois voor doel waarna Belasfar in de handen van Frans knikte (9’). Nog steeds waren de eerste 10 minuten net volgemaakt! Het tempo zakte vervolgens wat en de Ratjes namen de match in handen maar doelkansen bleef uit. Er was dreiging maar de laatste pas kwam niet aan. De Backer loodste met een lange bal Elewaut mooi in de ruimte, maar doelman Degruyter was een fractie eerder op het leer (20’). Even later leverde Vankerkhoven een listige doorsteekbal af op Elewaut maar iets te ver (22’). Menen speelde met het mes tussen de tanden en maakte heel wat fouten, sommige echt veniijnig en dit mocht onbestraft doorgaan (geen geel dus). Elewaut werd door Huysentruyt op Grieks-Romeinse wijze afgestopt en dat leverde een terechte vrije trap op. Leemans mocht zijn kans gaan, maar kende pech toen de dwarsligger in de weg stond (25’). Menen brak nog sporadisch uit, maar telkens met gevaar. Belasfar leek Frans in de korte hoek te verrassen, maar onze doelman was attent (27’). Iets over het half uur dropte Vercruysse de bal in de rug van de defensie. Hebbelinck pikt op en kon alleen op Degruyter af, maar vond de doelman op zijn weg (31’). De match was onder controle bij de Ratjes, maar vloeiende acties volgden niet mede doordat we geen tijd kregen van Menen. Die bleven goed doorjagen en storen. Met de rust in zicht leek een dubbele voorsprong in de maak. Menen kreeg – na een hoekschop – de bal niet weg en een zware uithaal van Leemans werd uit doel geweerd door de Menense defensie, die zich met gevaar voor eigen lijf en ledenen in de baan van het schot wierpen (44’). Eén minuut later kopte een duikende (lichte duw in de rug) Vankerkhoven een hoekschop van Hebbelinck over doel (45’). Ruststand: 1-0, een terechte voorsprong, maar er had ook meer gescoord kunnen worden door beide teams. 

Geen wissels bij beide plegen. Zou het tempo even hoog blijven? Menen begon althans met heel veel goede moed aan de partij, maar het waren de Ratjes die al snel de score verdubbelden. Uçak zag de perfecte loopactie van Vankerkhoven en leverde de bal perfect in de voeten. Vankerkhoven dook de rechthoek in op links en prikte met rechts heerlijk in het zijnetje buiten bereik van doelman Degruyter. 2-0 in de 54’. Perfect scenario! Maar Menen kraakte niet. Integendeel. Ze gingen nu nog aanvallender acteren. Gallo mocht aanleggen op vrije trap, maar de vuisten van Frans keerden het gevaar (56’). De bezoekers speelden nu alles of niets. Bij Racing haalde Tant Elewaut naar de kant voor de snelle Luvovadio op het uur en moest meteen erna noodgedwongen een 2e wissel uitvoeren toen Ly niet meer verder kon met krampen. Caryn kwam in zijn plek (64’). Hierdoor was het plots even zoeken voor de Ratjes, zeker omdat Menen plots met 5 spitsen begon te spelen en het hele middenveld overboord gooide. Toen Uçak fout kaatste op de Menense helft ging het razendsnel. Atieda dook op in de rug van onze defensie en kon moederziel alleen op Frans af, maar die redde heel knap (67’). Bij de daaropvolgende hoekschop vergaten de Ratjes tot 2x toe om het leer te ontzetten waardoor de beste speler van Menen zonder medelijden de bal in het dak van het doel joeg. 2-1 in de 69’ en we hadden terug een wedstrijd! Zapata moest voorin voor ademruimte zorgen en loste de moegestreden Uçak af. Meteen werd hij in het spel betrokken. Randje zestien kreeg hij de bal in bezit en als rasechte spits aarzelde hij niet, maar het schot ging net over (72’). Zouden de Ratjes de match kunnen doodmaken? Ja, want 1 minuut later was er een lange uitgesponnen aanval die via Zapata bij Caryn terecht kwam centraal voor doel. De youngster aarzelde niet en plaatste – met een lichte afwijking – de bal onhoudbaar in het verste hoekje. 3-1 in de 73’ en meteen terug een dubbele bonus op het bord. De Ratjes drukten even door. Een knap uitgespeelde aanval kwam bij Davies die kon uithalen maar het doelkader miste (76’). Toch was er geen rust in het spel, mede doordat Menen bewonderenswaardig bleef strijden. En zowaar kansen bleef afdwingen. Atieda mocht nog maar eens op avontuur, maar De Backer veegde het gevaar voor doel weg (77’). De intensiteit nam ook niet af in de partij. Leemans werd geraakt maar het spel bleef verder gaan waarop Atieda een kopbal op de buitenkant van de paal plaatste (78’). Het bleef spannend! Menen nam enorme risico’s op zoek naar de aansluitingstreffer. Caryn moest achterin de meubelen redden en luidde hiermee meteen een vlijmscherpe omschakeling in. Hebbelinck – in een 4 tegen 2 situatie – leverde echter het leer in bij een verdediger, die op zijn beurt de aanval lanceerde. In die dolle minuut moest De Backer opnieuw redding brengen (80’). De tijd tikte weg in het voordeel van de Ratjes die echter geen greep kregen op de partij, noch op Menen. Met de moed der wanhoop zochten die naar een treffer .. en ze slaagden er iets te vaak in om doelkansen te versieren. De ingevallen Dewaegemaeker ontsnapte aan de aandacht van onze defensie en verscheen helemaal alleen voor Frans (dat was nu toch al de 3e keer !!), maar hij miste dankzij goed uitkomen van onze doelman (85’). Het was zwoegen voor de Ratjes, die alle zeilen moesten bijzetten in de slotfase. Lukinga zette in de 89’ Frans nog aan het werk, die met een knappe redding een hoesckhop moest toestaan. 9 spelers van Menen in de rechthoek op die corner en daarvan knikte Dewaegemaeker ongehinderd de bal in de verste hoek. 3-2 in de 90’ .. Niet te geloven. Gelukkig herstelden de Ratjes in blessuretijd en hielden ze Menen weg van het doel. Zonder kleerscheuren werden de 3e extra minuten volgemaakt en was de zege – met een oef – een feit! Eindstand: 3-2.

Oef! Het had heel wat energie gekost want er werd 93 minuten lang gestreden tegen een tegenstander die vol zijn kans ging en helemaal niet onaardig voetbalde. Hun probleem lag in de afwerking, want het had ook anders kunnen lopen voor de Ratjes. Anderzijds lieten de Ratjes na de match dood te maken bij de 2-0 en lieten ze zich dan 2 keer te makkelijk ringeloren op stilstaande fasen. De gemaakte doelpunten waren dan weer van heel goede makelij en ook met een licht gehavende ploeg, trokken de jongens de zege over de streep. Dat getuigt toch van vertrouwen! Een sterke Frans hield de Ratjes ook in de race op de juiste momenten. Het klassement zegt niet alles. Dat was vandaag duidelijk het geval want waarom Menen slechts 1 puntje heeft .. wel dat is een raadsel. Makkelijke matchen bestaan niet. Dus is het heel knap dat de Ratjes dit lastige tweeluik (Merelbeke uit en Menen thuis) tot een goed einde gebracht hebben!

 

Volgende match

Zaterdag 12/10/2019 trekken de Ratjes naar KSC Dikkelvennen, een ploeg die vorig seizoen hard knokte voor het behoud maar dit seizoen duidelijk hoger mikt met recht en rede. Afspraak om 20u00. Supporters op post! 

Adres: Marc Gevaert Sportcomplex, Hofkouterstraat z/n, 9890 Dikkelvenne

 

Wedstrijdinfo

KRCG: Frans – De Backer (K) – Vercruysse – Davies – Beshliaha – Ly (64’ Caryn) – Leemans –Vankerkhoven – Elewaut (60’ Luvovadio) – Hebbelinck – Uçak (69’ Zapata).

Invallers: De Schampheleere 

Doelpunten: 1-0 Elewaut (2’); 2-0 Vankerkhoven (54’); 2-1 KSCTM (Hornois) (69’); 3-1 Caryn (73’) en 3-2 KSCTM (Dewaegemaeker) (90’)

Geel: Ly 

Rood: niemand

Media: